by admin

W pokera grają setki milionów ludzi na całym świecie. Istnieje wiele kryteriów i sposobów na klasyfikację graczy. Amatorzy i profesjonaliści, wyjadacze i frajerzy, jednak wszystkie te podziały są mało przydatne podczas rozgrywki. Przydatna dla każdego gracza klasyfikacja rozróżnia dwa kryteria rozróżniania graczy: pierwsza z nich to ilość rąk, jakie rozgrywa dany gracz loose albo tight. Gracz tight gra tylko, gdy ma najlepsze karty w ręku, cierpliwe czeka na dobre karty. Z kolei gracz loose wchodzi do gry z niemal każdym zestawem kart. Zestawy kart to karty na ręku gracza. Przed każdą rozgrywką profesjonalni gracze określają sobie zakres zestawów, z jakimi będą kontynuowali rozgrywkę. Amatorzy z reguły kierują się impulsem oraz chwilą i przeczuciem. Drugie kryterium to pasywność lub agresywność w grze. Gracze pasywni są bardzo zachowawczy i nie lubią się wychylać. Nawet jeżeli mają dobrą kartę w ręku to nie lubią podbijać, a ich ulubione pozycje to call oraz check. Z kolei gracz agresywny stosuje bardzo proste i stanowcze metody gry. Gdy ma złą kartę, nie wchodzi do rozgrywki, nie liczy na łut szczęścia, że dojdzie mu jakaś karta. Jednak gdy trafi mu się już dobra karta, potrafi wtedy bardzo agresywnie podbijać stawkę zmuszając przeciwników do bardzo przemyślanych ruchów. Jest bardzo konsekwentny w swojej grze. Jest bardzo trudnym i niewygodnym rywalem. Jednak bardzo łatwo rozgryźć takiego przeciwnika, jeżeli stosuje tylko i wyłącznie taką strategię. Gorzej jeżeli potrafi również dołożyć do tego umiejętne operowanie blefem.