Turn i river

by admin

Turn jest to trzecia faze rozgrywki pokerowej typu Texas Hold’em. Dwie poprzednie: preflop oraz flop są również bardzo charakterystyczne i cechują się określonymi cechami, takimi jak konieczność wnoszenia tak zwanych Blindów przez dwóch graczy siedzących po dilerze oraz możliwością wykonywania określonych akcji, w zależności od pozycji zajętych przez poprzedników przy stole. Faza turn następuje po fazie flop, która z kolei polega na wyłożeniu przez krupiera trzech kart na stół, które określa się mianem community card, czyli kart wspólnych dla wszystkich. Po zakończonej licytacji w fazie flop, przechodzi się do fazy turn. Faza turn polega po prostu na wyłożeniu kolejnej, czwartej karty typu community card na stół. Sytuacja wygląda następująco: każdy z graczy ma dwie karty w ręku, a na stole leżą cztery karty. Z tego zestawu każdy tworzy sobie zestaw pięciu kart, które są najsilniejsze. Potem odbywa się licytacja na zasadach dokładnie takich samych jak na flopie. Po osiągnięciu patu podczas licytacji: wszyscy gracze zajmują pozycję check, następuje ostatnia faza rozgrywki, czyli river. River polega na tym, że na stole pojawia się ostatnia już wspólna, piąta karta. Teraz każdy graczy z zestawu siedmiu kart wybiera sobie najsilniejszy zestaw i to jest jego ręka, z którą się licytuje. Licytacja przebiega identycznie jak w poprzednich etapach gry. Gdy żaden z graczy nie chce spasować, dochodzą do momentu , gdy zajmują pozycję check (istnieje jeszcze specyficzna pozycja all-in). Wykładają wtedy karty na stół i gracz o najsilniejszej ręce zgarnia całą pulę.

Flop

by admin

Flop jest drugą fazą rozgrywki w rodzaju pokera nazywanego Texas Hold’em. Po zakończonej pierwszej fazie gry, jaką jest pre-flop, czyli pierwsza licytacja oraz rozdanie każdemu z graczy po dwie karty do ręki, następuje kolejna, emocjonująca faza gry. Flop polega na wyłożeniu przez dealera trzech kart na stół. Są to tak zwane community card, dlatego, że są wspólne dla wszystkich graczy na stole. Każdy z graczy wykorzystuje karty leżące na stole oraz te we własnym ręki do stworzenia jak najsilniejszej kombinacji, aby wygrać daną rozgrywkę. Po postawieniu flopa następuje licytacja między graczami. Dozwolone są następujące ruchy: pas, call, raise oraz check. Oczywiście każdy ruch musi być poprzedzonym odpowiednim innym ruchem, na przykład nie można wykonać ruchu chech, jeżeli gracz wcześniej wykonał ruch raise. W takim przypadku należy zrobić call, czyli wyrównać stawkę lub zastosować agresywny re-raise, podbijając jeszcze stawkę. Mając trzy karty na stole oraz dwie karty w ręku można bardzo łatwo policzyć prawdopodobieństwo odniesienia zwycięstwa w danej rozgrywce i dostosować do tego swoją strategię licytacji. Bardzo ważne jest również obserwowanie zachowania innych graczy. Bazując na poprzednich rozgrywkach i obserwacjach można oszacować po zachowaniu się przeciwnika jakie ma karty. Oczywiście najlepsi gracze stosują różne taktyki, które nie pozwalają w łatwy sposób na rozgryzienie przez przeciwników. Stosowanie różnych strategii powoduje, że każda rozgrywka jest nieprzewidywalna i nie da się dobrze przewidzieć ruchu przeciwnika.

Fazy rozgrywki

by admin

Poker typu Texas Hold’em można podzielić na cztery fazy. Każde rozdanie można podzielić na cztery fazy: pre-flop, flop, turn oraz river. Pierwsza faza preflop polega na tym, że każdy z graczy otrzymuje do ręki dwie karty i na tej podstawie przeprowadzana jest pierwsza licytacja. Trzech graczy jest w szczególnej sytuacji. Diler rozdaje karty, a dwóch siedzących po nim graczy musi obowiązkowo wnieśc do puli określona sumę. Gracz pierwszy wnosi pozycję tzw. small blind, a gracz kolejny big-blind, która jest podwojeniem stawki małego Blinda. Jest to pozycja obowiązkowa i nie mogą się oni z niej wycofać. Pozycje zajmują przed rozdaniem dwóch kart każdemu z graczy. Po rozdaniu kart, każdy z graczy zajmuje określoną pozycję, może spasować, wyrównać stawkę do big-blinda czy też podbić stawkę. Licytacja toczy się do momentu, gdy każdy gracz włożył do puli taką samą ilość gotówki i żaden z graczy nie chce już kontynuować licytacji, czyli podbijać stawki. Duże podbijanie stawki w tak wczesnej fazie gry jest bardzo ryzykowne. Jednak mając już dwie karty na ręku można trafnie i szybko oszacować szanse na zwycięstwo w danej rozgrywce. Oczywiście im karty wyższe, tym szanse na końcowy sukces są wyższe. Najbardziej pożądana konfiguracja kart to wysoka para, lub dwie wysokie karty lub karty w tym samym kolorze. W innych przypadkach określa się to słabymi kartami i gra nie jest warta kontynuowania. Lepiej poczekać na lepsze rozdanie lub jeżeli ma się odpowiednie umiejętności zagrać blefem i liczyć na łut szczęścia w dalszej fazie gry.